De laatste Uk update!
12 weken - 1,3 kg

Pagina 13 - 13 november 2010


Hoi allemaal! Dit is mijn final Uk update.

Aangezien ik nu 12 weken ben en gepokt en gemazeld bij de dierenarts
(zie verder hieronder)
is het moment aangebroken om mijn avonturen te stoppen.
Aan alles komt een eind en ennuf is ennuf.
(Mijn Engels wordt steeds beter, hè! Ik kijk dan ook veel tévé.)

Twaalf weken is een beetje een mijlpaal.
Hier verlaten de kittens het huis op de leeftijd van dertien weken.
Ben wél heel blij dat ik hier mag blijven bij mijn lieve Moe!



Als ik uitgegroeid ben -over anderhalf jaar ofzo-
dan mag ik misschien ook Moederpoes worden.
En dan kunt u weer van alles lezen over mij.

Ligplekjes.

Ik dacht het deze week nog maar eens te hebben over lekkere ligplekjes.
Die zijn namelijk heel belangrijk voor een kat.
Verstopplekjes, hoge plekjes, veilige plekjes, kroelplekjes, spannende plekjes.
Oncomfortabele, maar warme plekjes, enzovoorts.
Raar woord eigenlijk hè, 'plekjes'..!


Warme plekjes; een must!


Kriebelplekjes, natuurlijk ook!


Spannende plekjes zoek ik ook graag op!

Nog één keer: De deurbel!

Ding dong, ding dong...! De bel ging maar door.
Weer zo'n smakeloze socialisatiegrap, dacht ik eerst nog.
Maar nee, het was 11 november, Sint Maarten!
Er kwamen allemaal kinderen aan de deur met een lampion,
ze zongen een liedje en dan kregen ze brokjessnoep.
Goh, wat leer ik toch veel. De wereld is spannend!
Het was onstuimig weer en ze waren heel erg nat, stoere kinderen joh!

Dierenarts en andere gewichtige zaken.

En dan nu het dierenartsbezoek! Ik mocht in de auto mee, in de reismand.
Die stond hier al dagen in de kamer en dat vond ik wel een
lekker slaapplekkie eigenlijk.
M'n moeder zei nog "Néé! Daar moet je nooit in gaan liggen!"



Wist ik veel!
Ik gaf weinig sjoege in de auto.
Het bromde wel lekker en de wind gierde om ons heen.
Toen waren we er, het stonk erg naar natte hond.
M'n moeder kreeg ook een check-up.



De dierenartsman heeft me gewogen. Ik weeg vandaag officieel 1300 gram.
De dierenartsman heeft de Algehele Poesjes Keuring
gedaan en me helemaal goedgekeurd.
Oren, ogen, buik, hart en longen, alles kan er mee door en ik ben gezond!
Ik kreeg een prikje en een chipje onder mijn vel. Bliep, bliep!
Ja, hij zit goed en werkt.



Of ik het leuk vond? Niet zo heel erg.
Ik stond een klein beetje te trillen op mijn pootjes.
Ook al gaf ik geen kik en was de chip een fluitje van een cent.
Over drie weken terugkomen voor de tweede inenting, zei die man.
Mmmppfff, nou dat zullen we nog wel eens zien..!


Ze waren lief hoor, maar mijn job zal het niet worden!

Thuisgekomen ging ik héééél lang slapen op de warme laptop.
Met die vieze druppels 'Bach rescue' in mijn bekje.

Lieve lezers.
Dit is het einde van de Uk periode.
Voortaan zal het Vita zijn en Vita blijven.
Bedankt voor het meeleven en alle fijne reacties!
Ik ga verder met mijn poezenleven hier.
Ik wens u alle goeds!

Poezenpoot van Vita.