I & J nest

kittens
Doeschka en Bizette X Lebowski.

I-kittens geboren - 13 december 2010
J-kittens geboren - 28 december 2010

Update 11 - 5 maart 2011

Deze week de kittens zelf aan het woord.

Hoi lieve baasjes!
Hier kijken wij nu graag naar. Het nieuwste filmpje van Simons Cat!

 


Ons metalen lighol is weggehaald..
Eerst moest ie leeg, dat vonden we nog heel spannend!
Maar toen moest er natuurlijk weer veel gestofzuigd worden,
en toen werd er gesjouwd en gesleept met meubels.
Dat vonden we echt helemaal niks!
Er kwamen toen wel een hele hoop speeltjes te voorschijn die we kwijt waren!

En toen moest er gesopt worden.
Wij hielpen allemaal goed mee!


Omdat ze altijd zo weinig foto's van ons nemen, dachten wij dat maar eens anders te doen.

  Cato aan het woord:
Ik help niet mee met soppen. Kan ik m'n hele leven nog doen..
Ik lag weer hoog en droog, hihihi..

 
En ding snap ik trouwens niet,
       waarom ze me steeds willen ZOENEN..??


Ilene aan het woord:

Ik ben hier gaan liggen, ze hadden de mand op de bank gezet.
 
Ze noemen me Leentje of Lena.. Ik weet niet of mijn baasjes dat wel goed vinden!


     
Ik krijg steeds KUSJES van ze. Die geef ik graag via een likje door aan mezelf en anderen.
Ik ben heel proper.


Iki aan het woord:
 Ik voel moedergevoelens opkomen als ik kleine Cato ruik.
Heb ik van m'n moeder geleerd.
Even haar kontje wassen, dat kan ze zelf nog niet zo goed, dat kleine droppie.
Ik doe het goed h, kijk maar naar haar koppie.
 
 
Enne, ik krijg OOK heel veel zoentjes op m'n kop!


Luna (Ilana) aan het woord:
Ik lig graag heel mooi te wezen.
Heb namelijk gemerkt dat je dan de MEESTE kusjes krijgt!
Slim n mooi! Dat is de beste combinatie.

Ze vinden mij zo mooi dat een fokker uit Rusland me al wil hebben.
Maar ik ga lekker bij Julian wonen!

Jip aan het woord:
Van mij mocht die bench eruit hoor.
Ik heb mijn plekkie gevonden, op de vensterbank. Kan ik lekker naar buuten kieken!

Ze noemen mij meneer Kreukelsnorhaar!
Is blijkbaar een reden om mij ook weer vl te ZOENEN..

Toen alles schoon was kwam Josette langs om ons te knuffelen.

En daarna gingen we spelen met het speelgoed dat onder de bank vandaan kwam.
Waren we helemaal vergeten.. Best weer leuk!

De I'tjes aan het woord:
'We zitten Jip steeds op te jutten, dat hij allemaal dingen moet doen, die wij niet mogen.
Wij hebben al twee keer de vaas met bloemen omgegooid.
Maar dan zeggen we dat Jip het heeft gedaan, hihi!
Ze worden toch niet kwaad op hem.'
~~~~~

'Nou, en toen was het zaterdag 5 maart.
We mochten weer mee in de auto naar de dierenarts.
Voor onze tweede inenting.
De kleintjes mochten nu ook mee.
Voor hun eerste inenting tegen niesziekte en ze krijgen ook die bliepchip.
We hadden al verteld hoe het zou gaan, dat het hl erg zeer deed
en dat het afschuwelijke mensen zijn daar.
Dus die zaten te bibberen in de auto natuurlijk.
Maar Cato geloofde het niet zo erg.'



De reismanden stonden van tevoren al klaar in de kamer. Om ons er aan te laten wennen.
We trappen er altijd weer in en sliepen er lekker in.
We waren muisstil in de auto. Niemand gaf een piepje, alles wordt toch doorverteld op die website!

Als eerste was Cato aan de beurt.

Cato: 'Mijn hart is helemaal goed! Geen ruisjes, alleen kedoing, kedoing..
Ik weeg 1040 gram, klein maar fijn, zei de dierendokter.
Hij mag zich wel eens scheren, trouwens..!
Chip en prik, ik gaf geen kik!'

Toen mocht Jip. We lieten hunnie voorgaan. Want wij wisten al hoe het zou gaan.

Jip: 'Ik was wel een beetje zenuwachtig. Maar het viel wel mee.
Ik weeg 1210 gram, mooi gewicht voor 9 weken.
Ik ben al zo gepokt en gemazeld door het spelen met de grote meiden,
dat prikje en chipje deden me niets.
Mijn ballen zijn alle twee ingedaald!'


Iki: 'Ha, ik hoefde alleen maar een prikje, nu ook met kattenziekte erbij.
Ik vond het wel spannend eigenlijk.
Ik weeg 1530 gram.
Ik moet nog n keer ontwormd worden, ik hoop maar dat ik nu niet ziek word van de inenting.
Want volgende week mag ik bij mijn grote broer Gijs in Amsterdam wonen!'


Luna: 'Nou, mijn vriend zal het niet worden, die dierendokter.
Ok, alleen maar een prikje viel dan wel mee.
Maar hij ging ook weer in mijn oren, bek en ogen kijken, enzo.
Het ruikt er echt smerig, joh.
Ik wilde ineens wl weer in die reismand. Ik weeg 1615 gram. Das goed h!'


Ilene: 'Ik snap niet hoe het kan, maar mijn staart zat ineens bij mijn buik...
En het was een prikkie van niks!
Ik weeg 1660 gram. Ik ben de zwaarste en de grootste en sta op de hoogste poten!'

'Nu gaan we allemaal heel lang slapen in de kamer bij de verwarming.
We hoeven pas volgend jaar in maart 2012 terug te komen bij de dierendokter,
dan alleen maar voor een prikje tegen niesziekte.
Dan zijn we dit avontuur al lang weer vergeten.'

'Tot gauw, lieve baasjes!
Onze stambomen zijn al binnen hoor.
We willen hier wel eens weg!'